SIEMBIEDA MACIEJ, redaktor naczelny „Dziennika Bałtyckiego”

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Maciej Siembieda

MACIEJ SIEMBIEDA (ur. 28 IV 1961 Starachowice), dziennikarz, pisarz, redaktor naczelny „Dziennika Bałtyckiego”. W 1985 absolwent polonistyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, w czasie studiów pisywał do miesięcznika społeczno-kulturalnego „Opole”. W 2014 obronił doktorat z zakresu komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.

Pracę dziennikarską rozpoczął w „Trybunie Opolskiej”, gdzie w latach 1985–1995 był kolejno reporterem, sekretarzem redakcji i zastępcą redaktora naczelnego. W latach 1995–2000 redaktor naczelny „Nowej Trybuny Opolskiej”, nauczał też metod pracy redakcyjnej na Uniwersytecie Opolskim. W 2001 redaktor naczelny „Trybuny Śląskiej”. W latach 2002–2005 redaktor naczelny „Dziennika Bałtyckiego”. W latach 2014–2019 był kierownikiem Katedry Dziennikarstwa Ateneum – Szkoły Wyższej w Gdańsku.

Od 1993 członek Związku Literatów Polskich. Zdobywca ponad 20 nagród w konkursach na reportaż. Trzykrotny laureat nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za najlepszą publikację roku (tzw. polski Pulitzer): 1992, 1993, 1996. Autor zbiorów reportaży: „Gwiazdozbiór odmieńców” (1994), „Pośmiertny zjazd absolwentów” (1995), „Podwieczorek oprawców” (2003) i podręcznika pisania reportaży. Od 2017 autor powieści sensacyjnych i thrillerów: „444” (2017), „Miejsce i imię” (2018), „Gambit” (2019), „Wotum” (2000), „Kukły” (2021). Właściciel firmy PR-owej. JRD

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii