BOCK GEORG I, burmistrz

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

GEORG BOCK I (około 1420 Gdańsk – 1483 Poznań), burmistrz poznański. Pochodził z rodziny przybyłej do Gdańska z Lubeki, której pierwszy przedstawiciel Casper (zm. 1361/1363 Gdańsk) był w latach 1361–1363 burmistrzem Głównego Miasta Gdańska. Syn Johanna (zm. 27 XII 1448 Gdańsk), w 1428 ławnika, w 1434 rajcy, w 1439 sędziego Głównego Miasta, oraz Katheriny, córki burmistrza Conrada Letzkaua. Brat Konrada (zm. po 1458), księdza i rektora (1444) szkoły mariackiej i Heinricha Bocka, stryj Georga Bocka II.

Od roku 1445 osiadł na stałe w Poznaniu, w 1453 tamtejszy ławnik, w 1459 rajca, od 1460 burmistrz. Utrzymywał kontakty rodzinne i gospodarczo-polityczne z Gdańskiem. Wspólnie ze szwagrem, rajcą gdańskim Eiwoldem Wrigem (który poślubił jego siostrę Elisabeth), prowadził od około 1450 rodzaj rodzinnego domu handlowego, utrzymując kontakty z Norymbergą, Ulm, Toruniem i Lwowem. W roku 1454 pożyczył Gdańskowi na potrzeby wojenne ( wojna trzynastoletnia) 1200 florenów (pożyczał też na ten sam cel pieniądze Radzie Miejskiej Torunia). BM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii