HEIN CONSTANTIN, złotnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Błąd przy generowaniu miniatury Chyba brakuje pliku /home/fundacjagdansk/domains/fundacjagdanska.hostingsdc.pl/public_html/images/f/fe/Hein_Constantin.jpg
Constantin Hein, kubek monetowy
Constantin Hein, talerz, srebro

CONSTANTIN HEIN (Heine, Heyn) (8 III 1674 Gdańsk – 16 IX 1743 Gdańsk), złotnik, uważany za jednego z pierwszych wybitnych wytwórców wyrobów ze srebra (Silberarbeiter). Syn Daniela Heine, brat złotnika Salomona (zm. 11 VI 1745 Gdańsk w wieku 63 lat), od 1723 mistrza, od 4 XI 1724 posiadacza obywatelstwa Gdańska jako tzw. Bürger-Kind (dziecko gdańskich obywateli).

Od 1703 zatrudniony jako czeladnik w warsztacie Christiana Schuberta II. Pracę mistrzowską wykonał w 1705 w pracowni Petera Rödego III. 29 VII 1706 uzyskał obywatelstwo Gdańska (jako tzw. Bürger-Kind). Od 1736 Münzbeamter (urzędnik nadzorujący bicie monet). Funkcję kompana (podstarszego) gdańskiego cechu złotników pełnił w 1730, starszego cechu w latach 1725, 1731, 1737.

Jako czeladnika zatrudniał od 19 VI 1721 młodszego brata Salomona, od 1711 Beniamina Berendta I, od 1714 Carla Edera. Prace mistrzowskie w jego warsztacie wykonali Johann Carl Dietrich, w 1737 Beniamin Döbler, Bernhardt Späht z Hamburga (zm. 1751), w 1725 Beniamin Ephraim Schmidt (1697–1745). Używał znaku warsztatowego z monogramem CH w skomplikowanym obrysie i podobnego jako probierz cechowy. Z jego dorobku wymienić można: kielich (Muzeum Zamkowe w Malborku), paterkę ( Muzeum Narodowe w Gdańsku), łyżkę (Państwowe Muzeum Historyczne w Moskwie) oraz znajdujące się niegdyś w kolekcji Lessera Giełdzińskiego dwie cukiernice w kształcie muszli, z białego srebra.

Żonaty był po raz drugi z Dorothą Marią Necker (pochowana 17 I 1749 w wieku 55 lat w grobie nr 161 w kościele Najświętszej Marii Panny (NMP)), miał ochrzczonych tamże synów Johanna Carla (ur. 20 VI 1712) i Carla Ludwiga (pochowany 16 X 1764 w kościele św. Trójcy w grobie nr 13). Wdowa prowadziła warsztat jeszcze w 1744, w którym 13 października w kościele św. Piotra i Pawła powtórnie wyszła za mąż za Davida Grunaua (19 XII 1691 – pochowany po 1749 tamże), będąc jego trzecią żoną.

Został pochowany 22 X 1743 w kaplicy złotników w kościele NMP. Zob. też złotnictwo. AFR









Bibliografia:
Czihak Eugen von, Die Edelschmiedekunst früherer Zeiten in Preussen, Leipzig 1908, s. XI, 42, 45, 73, 74, 75, 76, 78, 93
Kriegseisen Jacek, O gdańskich złotnikach w latach 1700–1816, w: ...łyżek srebrnych dwa tuziny. Srebra domowe w Gdańsku 1700–1816, Gdańsk 2007, s. 169–170.
Weichbrodt Dorothea, Patrizier, Bürger, Einwohner der Freien und Hansestadt Danzig in Stamm- und Namentafeln vom 14.–18. Jahrhundert, Klausdorf–Schwentine 1986–1992, Bd. 2, 329, 391.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii